OVER DE 7 SACRAMENTEN

De zeven sacramenten staan in nauw verband met elkaar, maar toch hebben ze elk hun eigenheid.

Er zijn drie initiatiesacramenten, het doopsel, de eucharistie en het vormsel.
Het doopsel brengt een levensverbond tot stand tussen een mens en God. De gedoopte krijgt een identiteit als christen en wordt binnengeleid in de kerkgemeenschap. 

De christelijke initiatie loopt uit op de eucharistie, het centrale sacrament, dat ook steeds wordt herhaald. De eucharistie is in de kern de dankbare “gedachtenis” van het verbond tussen God en de mens, in het bijzonder van “de daden des Heren, zijn leven zijn dood en verrijzenis” (ZJ 528).
Het vormsel is  een bevestiging en voltooiing van het doopsel. Het wil de gave van de Pinkstergeest in het licht stellen: men bidt dat Gods goede Geest met zijn kracht de gedoopten doordringt, zodat ze het “nieuwe leven”, dat ze bij het doopsel als een gave hebben gekregen, in hun levenshouding concreet kunnen maken.

Naast deze drie initiatiesacramenten zijn er twee sacramenten die eigenlijk een soort “hernieuwingen” zijn van de basisverbondenheid met Vader, Zoon en Geest, namelijk het sacrament van de verzoening en de ziekenzalving. Elk op hun manier willen zij de verbondenheid met Christus herstellen of verstevigen, wanneer die bedreigd of gebroken is door ernstige ziekte of zonde. De Katechismus noemt ze de “sacramenten van genezing”. Bij het sacrament van de verzoening gaat de belijdenis van de zonden samen met de belijdenis van Gods barmhartigheid en vergeving. Bij de ziekenzalving bidt men om een bijzondere gave van de heilige Geest: een genade van bemoediging en vrede, van troost en moed om door de pijn van het lijden heen te komen, in verbondenheid met Christus.

Verder zijn er twee sacramenten die, ook elk op hun manier, te maken hebben met de opbouw van de kerkgemeenschap als “Lichaam van Christus”, het sacrament van de wijding en dat van het christelijk huwelijk. Door de wijding wordt de zending die Christus aan de apostelen toevertrouwde, verder gezet: dit sacrament realiseert een bijzondere verbondenheid tussen Christus en de gewijde, zodat deze met heel zijn leven deelt in de diensttaken van verkondiging aan, en heiliging en leiding van het Godsvolk.  Het levensverbond van liefde en trouw dat mensen met elkaar aangaan is op een andere manier sacrament van Gods verbond van trouw aan de mensen.